خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوه معشوق دیدم در لقای عاشقانواله و شیدا ازآنم در هوای عاشقان
۲
در تجلی رخ معشوق و تاب حسن اوگر فنا شد جان ما بادا بقای عاشقان
۳
سرفراز کاینات آمد بملک هر دو کونهر سری کو خاک ره شد زیر پای عاشقان
۴
گر بکوی عاشقان گشتم نثار ره، چه شدصد هزاران جان و دل بادا فدای عاشقان
صفحهٔ ۱ از ۳