خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از جمله ذرات جهان مهر جمالت شد عیانای شاهد رویت نهان در پرده کون و مکان
۲
از پرده گر نایی برون، بنمای روی لاله گونکی کم شود سوز درون، ای سروقد دلستان
۳
زآئینه روی نکو، عکس رخت بنمود روبینم جمال روی تو تابان ز روی نیکوان
۴
هان ای طبیب عاشقان دلخسته ایم و ناتوانبهر دوا ای جان جان می آی پیش خستگان
صفحهٔ ۱ از ۲