خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حسن تو ظاهر شده برصورت احسنبنموده عیان عکس رخت ز آینه من
۲
ذرات ز مهر رخ تو چون مه تابانعالم همه از نور تجلی تو روشن
۳
چون حسن تو در باغ جهان جلوه گری کرداز نور و صفا کون و مکان گشت چو گلشن
۴
از پرتو حسن تو بباغ رخ خوبانبشکفته دو صد گونه بهار و گل و سوسن
صفحهٔ ۱ از ۲