خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار ما دوشینه آمد پرده افکنده ز روبانگ زد کای عاشق دیوانه حالت بازگو
۲
تا بدرد عشق ما چون میگذاری روزگاررهبر و مونس که داری در طریق جست و جو
۳
چون نظر کردم برویش واله و حیران شدمبیخبر گشتم ز خود در حسن جان افروز او
۴
چون بهوش آمد دلم زان محو گفتم کای صنمدرد عشقت خود نمی آید بوصف گفت و گو
صفحهٔ ۱ از ۴