خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بهر تو در ملامت افتادوز عشق بدین علامت افتاد
۲
گشتم به هوس ندیم عشقتخود عاقبتم ندامت افتاد
۳
ای دل، چو به قامتش فتادیدیدار تو با قیامت افتاد
۴
او تیغ جفا کشید، لیکنبر جانب ما غرامت افتاد
صفحهٔ ۱ از ۲