خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم روی تو دارد دل، همین بسنخواهد کرد از فکر چنین بس
۲
دل و جان و خرد بردی و اکنونسری مانده است ما را بر زمین بس
۳
اگر بیند ترا با زلف پرچینکند صورتگری نقاش چین بس
۴
سگ کوی خودم خواندی، عفااللهاگر من آدمی باشم، همین بس
صفحهٔ ۱ از ۲