خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب شیرین شکرخند داریز خوبی هر چه می‌گویند داری
۲
چه باشد گر گدای خویشتن رابه دشنامی ز خود خرسند داری؟
۳
چه شیرین است بارت ای نی قندبه سودای که دل در بند داری؟
۴
متاب آن زلف را بهر دل منکه آنجا مبتلایی چند داری
صفحهٔ ۱ از ۲