خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سبزه رعنا خطی بر روی گلگون می‌کشیجان را به زنجیر بلا در ورطهٔ خون می‌کشی
۲
تا عقل دیوانه شود، عنبر بر آتش می‌نهییا خود به بالای شکر خط بهر افسون می‌کشی؟
۳
ای دل چو عاشق گشته‌ای، ناله مکن از آه خودزین پیش می‌گفتم ترا، این‌ها که اکنون می‌کشی
۴
در دور تو بر مردمان جور است، ور نه از چه روخونی که از دل خورده‌ام از دیده بیرون می‌کشی؟
صفحهٔ ۱ از ۲