خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به قد سرو و به عارض همچو ب و د و ر (با و دال و را)کرده زلفت آفتابی را نهان در ش و ب (شین و با)
۲
مرده را لعلت حیات جاودانی می‌دهدکی از این معجز زند دم م و س و ی و ح (میم و سین و یا و حا)
۳
زخم دل را از تو می خواهم به تازی مرهمیاعطنی من فیک لطفا ق و ب و ل و ه (قاف و با و لام و ها)
۴
گر نقاب از روی برداری که خواهد فرق کردمه برآمد ز ابر یا بنمود یارم ر و خ (را و خا)
صفحهٔ ۱ از ۲