خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی تا به کی مرغ دل اندر دام کاکلهابود درمانده و پا بسته، ای حلال مشکلها
۲
اگر نه خامه مانی ز فیضت رشحهریز آمدکجا یک قطره شبنم ریختی بر چهره گلها
۳
وگرنه بر گلستان پرتو حسنت زدی عکسیکه در وی میشنیدی بانگ واویلای بلبلها
۴
به تقدیر ار نبودی دست تقدیر جهانآراکه را در خود بدی مشاطگی زلف سنبلها
صفحهٔ ۱ از ۲