خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا بیا که بی تو جهان جمله واله شدبس دل ز داغ نرگس مستت گلاله شد
۲
آماده است بزم به امید مقدمتقد چنگ و اشک تار و دوچشمم پیاله شد
۳
در در طفلیت تملک دلها وظیفه بودبی حجت و کنون خط سبزت قباله شد
۴
بودم امید بوسه ای از لب چشم توآن را به چاه غبغبت از وی حواله شد
صفحهٔ ۱ از ۱