خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سایه این خرگه نیلی کرا مامن بودیا در این دنیا کجا آسایش یک تن بود
۲
گردش گردون هزاران خاندان باد دادنه همین بد مهری اش با تست یا با من بود
۳
چشم عبرت برگشا و طاق کسری را ببینپرده دارش عنکبوت و جغد نوبت زن بود
۴
شهریارانی که بر اورنگ زرین خفته اندنیک بنگر تا کجا شان منزل و مسکن بود
صفحهٔ ۱ از ۲