خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیاض غمزه روی و سواد طره شبز روی و موی نمود آن نگار شیرین لب
۲
رخش سایه زلف اندرون بدان ماندکه آفتاب درخشان شود میانه شب
۳
کنم تحمل جور رقیبش از پی آنکز مار مهره بدست آید و ز خار رطب
۴
پیام دادم و گفتم که سوخت پیکر منز مهر روی تو چون از فروغ ماه قصب
صفحهٔ ۱ از ۳