خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر گل سیراب او بین سنبلی پر پیچ و تابشام اگر هرگز ندیدی صبح صادق را نقاب
۲
گرد مشک سوده بر کافور می بیزد بلطفتا بیکجا می نماید سایه را با آفتاب
۳
سبزه خطش بگرد پسته شکر فشانهمچو عکس شهپر طوطی است برگلگون شراب
۴
مردم چشمم ز عکس روی چون گلنار توهمچو نیلوفر سپر میافکند بر روی آب
صفحهٔ ۱ از ۲