خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بفروغ مهر رویش که مهست از آن عبارتبفریب چشم مستش که دهد جهان بغارت
۲
بنسیم جانفزایش که مسیح وار آردسوی کشتگان هجران بوصال جان بشارت
۳
که دمد بجای خار از سرخاک ما گل ترچون کند مزار ما را مه مهربان زیارت
۴
اگر از بهار حسنش بچمن رسد نسیمیعجب ار نگیرد از سر بگه خزان نضارت
صفحهٔ ۱ از ۲