خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده سروم بآزادی که چون بالای تستعاشقم بر گل که همچون روی شهر آرای تست
۲
گر ندارد هندوی زلفت چو من سودای توپس چرا همچون منش پیوسته سر بر پای تست
۳
کس نمیبینم که بر بالای چون سروت رسدجز کمند زلف چین بر چین که همبالای تست
۴
خط مشکین ترا از هر که پرسیدم که چیستگفت کآن دود دل و سرمایه سودای تست
صفحهٔ ۱ از ۳