خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سپهر حسن رویش آفتابی دیگرستلیکن از شعر سیاهش سایبانی دیگرست
۲
زینت خوبان بگاه جلوه از زیور بودروی شهر آرای تو زیب و بهای زیورست
۳
گفتم آرم در دهن ناگه لبت خندید و گفتز آن نمیترسی که بگدازد نه آخر شکرست
۴
با خرد گفتم که زیر سایه زلفش رخ استگفت میگویند اما آفتابی دیگرست
صفحهٔ ۱ از ۲