خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا ز شکر شیرین از آن دمید نباتکه یافت پرورش از آب چشمه سار حیات
۲
اگر نه چشمه حیوان دهان تنگ تو بودبگوی تا ز چه پوشیده گشت در ظلمات
۳
چو بر کشید قضا نیل حسن بر بقمتمرا ز حسرت آن دیده گشت عین فرات
۴
بیا که بیتو مرا لذت حیات نماندحیات بیتو چگویم که هست عین ممات
صفحهٔ ۱ از ۳