خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آندم که مرا فرقت آن لعبت چین بوداز غایت تلخی چو دم بازپسین بود
۲
یاد لب و دندان چو لعل و گهر اومیکردم و جز عم صدف در ثمین بود
۳
آن عهد کجا رفت که از زلف چو شامشزنجیرکشان این دل دیوانه بچین بود
۴
گر ز آنکه فراموش شد آنسرو سهی راکش ابن یمین از همه عشاق کمین بود
صفحهٔ ۱ از ۳