خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با ما غم هجران تو ای دوست نه آن کردکان قصه توانیم بصد سال بیان کرد
۲
از خانه دل رخت صبوری بدر انداختچه جای صبوری که از اینخانه روان کرد
۳
با باغ و بهار طربم آتش شوقتآن کرد که با برگ رزان باد خزان کرد
۴
پیدا شد ازین اشک روان خلق جهان رارازی که دل غمزده در پرده نهان کرد
صفحهٔ ۱ از ۲