خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحدم بادی که از سوی خراسان می‌دمدچون دم روح‌القدس در پیکرم جان می‌دمد
۲
باد صبح است این ندانم یا نسیم پیرهنکز برای نور چشم پیر کنعان می‌دمد
۳
چون گذر کرد است بر خاک خراسان لاجرمروح‌پرور چون نسیم باغ رضوان می‌دمد
۴
می‌نشاند آتش اندوه دل چون آب رزباد روح‌افزای کز خاک خراسان می‌دمد
صفحهٔ ۱ از ۳