خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا ز برگ گلش چون کلاله بر گیرددلم چو سنبلش آشفتگی ز سر گیرد
۲
چو یوسف است بخوبی ولی سلیمان وارهزار کشور جانرا بیک نظر گیرد
۳
دمید سبزه تر بر کنار سرخ گلشچو هاله ئی که ز قوس قزح قمر گیرد
۴
بغیر غالیه گون خط بگرد سطح مهشکه دید شام که او دامن سحر گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳