خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا بمجلس انس تو بار چون نبوددل شکسته من زیر بار چون نبود
۲
چنین کز آتش دل شعله میرود بسرمچو شمع دیده من اشکبار چون نبود
۳
مرا که رفته بود آنچنان نگار از دسترخم بخون دل آخر نگار چون نبود
۴
وصال سیمبران چون بزر میسر نیستچه سازد ابن یمین با یسار چون نبود
صفحهٔ ۱ از ۲