خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر نسیمی که ز خاک در جانان باشدچون دم روح قدس مایه ده جان باشد
۲
تا بمیدان لطافت ذقنش گوی زندقامت اهل دل از عشق چو چوگان باشد
۳
جان بدو دادم و دل از سر تحسین میگفتجان همان به که چو باشد بر جانان باشد
۴
از بزرگی نپذیرفت دمی جان عزیزگفت در بارم ازین خرده فراوان باشد
صفحهٔ ۱ از ۲