خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لعل آبدارت آتش فکنده در ملبر باد داده حسنت چون خاک خرمن گل
۲
هم خط مشکبارت اثبات دور کردههم زلف تو دلایل آورده بر تسلسل
۳
خطیست گرد لعلت یا طوطی شکر چینیا زاغ شد شناور بر روی چشمه مل
۴
تا چند چشم مستت بندد بسحر خوابمتا کی خیال زلفت با من کند تطاول
صفحهٔ ۱ از ۲