خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا من زبان چو بلبل خوشگو گشوده امگلزار فضل را بصد الحان ستوده ام
۲
در کسب هر هنر که ز مردی و مردمیستکوشیده ام چو منقلب آن شنوده ام
۳
هر نیمشب بآه دل سوزناک خویشزنگ هوا ز آینه دل زدوده ام
۴
از بهر رنگ و بوی چو زلف سمنبرانآشفته روزگار و پریشان نبوده ام
صفحهٔ ۱ از ۳