خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی بنمای ای صنم کز شوق جان می‌سوزدموآتش غم تا به مغز استخوان می‌سوزدم
۲
می‌زند پروانه سلطان عشقت آتشیدر دلم کز پای تا سر شمع‌سان می‌سوزدم
۳
چون نویسم شرح شوقت ز آب چشم و دود دلکاغذم تر می‌شود کلک و بیان می‌سوزدم
۴
گر نشد چون تار کتان از نزاری پیکرمپس چرا مهرت چو ماه آسمان می‌سوزدم
صفحهٔ ۱ از ۳