خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف مشکین تو بر طرف بنا گوش چو میمهست چون بر سمن از سنبل تر حلقه جیم
۲
من بجز جوهر فرد تو که نامش دهن استدرج یاقوت ندیدم صدف در یتیم
۳
در جهان نیست کسی را بجز از نرگس مستنسخه غمزه جادوی تو آن نیز سقیم
۴
تا چه فرخنده وجودی که چو موجود شدیما در دهر شد از مثل تو فرزند عقیم
صفحهٔ ۱ از ۳