خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا عزم آن دارم که گر بر رغم اغیارانز راه لطف و دلجوئی در آئی از در یاران
۲
کنم دنیا و دین هر دو فدای خاک پای توچه وزن آرد کله جائی که سر بخشند عیاران
۳
گر از خاک سر کویت برد باد صبا گردیزند در مشک چین آتش بریزد آب عطاران
۴
پریشانی زلف خود مپرس الا ز چشمانتکه احوال شب تیره نداند کس چو بیماران
صفحهٔ ۱ از ۲