خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب رخ دلدارست یا ماه تمامست اینطوطی شکر افشان شد یا ذوق کلامست این
۲
خالش نگر و زلفش از بهر شکار دلاز مشک سیه دانه و ز غالیه دامست این
۳
در دایره خطش سطح مه تابان بیناز صبح دوم نوری در ظلمت شامست این
۴
گر راست همی پرسی کو چون قد او سرویبر جای نماندست این طاوس خرامست این
صفحهٔ ۱ از ۲