خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرا از لب تو شهد و شکر نو بر نووز رخ و عکس رخت شمس و قمر نو بر نو
۲
بر هم افتاد ز باد سحری طره توبر مثال شکن آب شمر نو بر نو
۳
میروی و دل عشاق جهان در پی توبر هم افتاده همه راهگذر نو بر نو
۴
تا مرا خار غمت در جگر خسته نشستهست مانند گلم خون جگر نو بر نو
صفحهٔ ۱ از ۲