خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارم ار بگذارد ز رخ نقاب فروشود ز خجلت رخسارش آفتاب فرو
۲
بطاق ابروی او ماه نو چو در نگردهمانزمان که در آید رود ز تاب فرو
۳
پر غراب نگویم بزلف او ماندکه دید ریخته مشک از پر غراب فرو
۴
ز شرم غالیه گون خط او چو نیلوفربنفشه سر برد از خوی تر بآب فرو
صفحهٔ ۱ از ۲