خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحرگه آن صنم سرو قد شتاب زدهدرآمد از در ابن یمین شراب زده
۲
عرق نشسته ز می بر عذار نازک اوچنانکه بر ورق یاسمین گلاب زده
۳
شکنج طره او بر رخش فتاده چنانکز رأس عقده مشکین بر آفتاب زده
۴
لبش چو دید دلم را کباب زآتش عشقنمک بگاه شکر خنده بر کباب زده
صفحهٔ ۱ از ۲