خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی میتابد ز من آن سیمبر یعنی که چهمیگزیند بر سرم یار دگر یعنی که چه
۲
من سر آمد گشته در مهرش کلاه آسا و اوبسته بر هیچ از پی کینم کمر یعنی که چه
۳
من نمییارم زمانی زو نظر بر داشتنو او مرا دایم فکنده از نظر یعنی که چه
۴
از نعیم خوان وصلش بینوائی را چو منلقمه ئی حاصل نگردد بی جگر یعنی که چه
صفحهٔ ۱ از ۲