خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا زنجیر زلف او بدان سان کرد دیوانهکه از سودای او کشتم ز عقل خویش بیگانه
۲
رموز حسن لیلی را که دریابد بجز مجنونبدین ده ره نیارد عقل هر فرزانه
۳
گرم سر در سر کارش رود زو بر ندارم دلتوانم دل ز جان برکند و نتوانم ز جانانه
۴
بمجلس گر بر اندازد نقاب از عکس رخسارشنگارستان چین گردد درو دیوار کاشانه
صفحهٔ ۱ از ۳