خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایصبا گر بودت سوی خراسان گذریببر از حال دل من سوی جانان خبری
۲
جان بسوغات فرستاد می اما چه کنمکه کسی می نبرد تحفه بعمان گهری
۳
نرم و آهسته ببالینش خرام از سر راهحلقه گیسوی مشکینش بجنبان سحری
۴
نرگس مست وی از خواب چو بیدار شودخوش خوش آغاز کن از قصه هجران قدری
صفحهٔ ۱ از ۳