خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایزلف تو سر تا قدم آشوب جهانیوی در چمن حسن قدت سرو روانی
۲
یکنقطه موهوم سخنگوی نمودیدر دایره ماه که این هست دهانی
۳
چون سایه رخسار تو خورشید ندیدستچون داد چنین روشن از آنچهره نشانی
۴
بوسی بروانی لب میگونت روان کردبرخاست خریدار بهر سوی روانی
صفحهٔ ۱ از ۳