خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف دلاویزت در گردن جان بندیوی لعل شکر ریزت هر بوسه ازو قندی
۲
من دل بتو میدادم جمعی ز سر غفلتکردند نصیحتها در عشق توأم چندی
۳
ای خسرو مهرویان فرهاد خودم کردیمادر بجهان نارد شیرین چو تو فرزندی
۴
جانا ز تو ببریدن ممکن نبود هرگزدارد سر هر مویم با مهر تو پیوندی
صفحهٔ ۱ از ۲