خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بحسن روی تو ای آفتاب خرگاهیندید دیده گردون ز ماه تا ماهی
۲
توئیکه رنگ رخت را جهانیان گویندکه چشم بد مرسادت که صبغه اللهی
۳
اگر رسائی قد تو باغبان بیندهزار طعنه زند سرو را بکوتاهی
۴
ز عشق سلسله زلف عنبرینت دلمنهاد روی بدیوانگی و گمراهی
صفحهٔ ۱ از ۲