خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنگ شکرست این دهن ایجان که تو داریرشک قمرست این رخ رخشان که تو داری
۲
یکلحظه دل اندر بر من جمع نباشدز آشوب سر زلف پریشان که تو داری
۳
در حسن توئی یوسف و این طرفه که ما رادل بسته آنچاه زنخدان که تو داری
۴
عناب فتادست ز بادام دو چشممتا دیده ام آن پسته خندان که تو داری
صفحهٔ ۱ از ۲