خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ساخته ئی بر قمر از غالیه خالیدارد دل من تیره تر از خال تو حالی
۲
مرغ دل من در هوس دانه خالتدارد بهوا میل و ندارد پر و بالی
۳
امشب که مرا تا سحر از روی چو روزتماهیست فروزنده شی باد چو سالی
۴
ابروی ترا خلق بانگشت نمودندآری بنمایند چو بینند هلالی
صفحهٔ ۱ از ۲