خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۳۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من ندیدم نشنیدم که بود در چمنیهمچو بالای تو سروی و چو رخ نسترنی
۲
چند از رسته دندان چو عقد گهرتصدفش جوهر فردی شده یعنی دهنی
۳
تا گل عارضت اندر چمن حسن بودکی خوش آید بدلم یاسمنی یاسمنی
۴
دگر از مادر ایام نزاید پسریچون تو یاقوت لبی سنگدلی سیمتنی
صفحهٔ ۱ از ۲