خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل لبش کزو بچکد آب زندگیآورد خط بنام من از بهر بندگی
۲
در جستجوی عارض چون آفتاب اوهستم چو ماه گرد جهان در دوندگی
۳
طوطی جان همی زندم بال تا کنداندر هوای شکر جانان پرندگی
۴
نسبت بقامتش نتوان کرد سرو راکو سرو را میان چمن آن چمندگی
صفحهٔ ۱ از ۲