خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرتتا چو خورشید نبینند به هر بام و درت
۲
جرم بیگانه نباشد که تو خود صورت خویشگر در آیینه ببینی برود دل ز برت
۳
جای خنده‌ست سخن گفتن شیرین پیشتکآب شیرین چو بخندی برود از شکرت
۴
راه آه سحر از شوق نمی‌یارم دادتا نباید که بشوراند خواب سحرت
صفحهٔ ۱ از ۳