خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مپندار از لب شیرین عبارتکه کامی حاصل آید بی‌مرارت
۲
فراق افتد میان دوستدارانزیان و سود باشد در تجارت
۳
یکی را چون ببینی کشتهٔ دوستبه دیگر دوستانش ده بشارت
۴
ندانم هیچکس در عهد حسنتکه بادل باشد الا بی‌بصارت
صفحهٔ ۱ از ۲