خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با همه مهر و با منش کینستچه کنم حظ بخت من اینست
۲
شاید ای نفس تا دگر نکنیپنجه با ساعدی که سیمینست
۳
ننهد پای تا نبیند جایهر که را چشم مصلحتبینست
۴
مَثَل زیرکان و چنبر عشقطفل نادان و مار رنگینست
صفحهٔ ۱ از ۳