خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست آن کَش سر پیوند تو در خاطر نیستیا نظر با تو ندارد مگرش ناظر نیست
۲
نه حلالست که دیدار تو بیند هر کسکه حرامست بر آن کَش نظری طاهر نیست
۳
همه کَس را مگر این ذوق نباشد که مراکآن چه من مینگرم بر دگری ظاهر نیست
۴
هر شبی روزی و هر روز زوالی داردشب وصل من و معشوق مرا آخر نیست
صفحهٔ ۱ از ۳