خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۰۷ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی محل رفیعت ز حد و هم بیروننهاده گوشه مسند بر اوج نه گردون
۲
امام مشرق و اقضی القضاه روی زمینکه مثل تو ننماید سپهر آینه گون
۳
خرد نداند گفتن مناقب تو که چندفلک نیارد گفتن بزرگی تو که چون
۴
مضای عزم تو دارد نشان تیغ قضانفاذ امر تو دارند شعار کن فیکون
صفحهٔ ۱ از ۹