خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۱۳ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسول مرگ پیامی همی رساند بمنکه میخ خیمه دل زینسرای گل برکن
۲
ترا ز مشرق پیری دمید صبح مخسبکه خواب تیره نماید چو صبح شد روشن
۳
زدند کوس رحیل و تو از غرور هنوزسرای پرده پندار میزنی برکن
۴
شب جوانی تا زاد روز پیری زادکه دید زنگی هرگز برومی آبستن
صفحهٔ ۱ از ۱۲