خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی مه روی تو چشمم همچو ابربهمنستبی شب زلف تو رازم همچو روز روشنست
۲
نرگست از غالیه صدتیر دارد در کمانلاجرم گلبرگ تو در زیر مشکین جوشنست
۳
زلف را گو پای بازی بر گل و سوسن مکنکِت ازین بازیچه خون صد چو من در گردنست
صفحهٔ ۱ از ۱